Pierwszy pracownik: kiedy naprawdę czas i ile to realnie kosztuje

Decyzja o pierwszym etacie zapada zwykle za późno, kiedy właściciel pracuje w weekendy i odmawia zleceń. Pytanie, kiedy zatrudnić pierwszego pracownika, ma dwie warstwy: jedną o sygnałach, drugą o rachunku. Obie trzeba przejść, bo gotowość organizacyjna bez gotowości finansowej kończy się zwolnieniem po trzech miesiącach.

Sygnały, że czas

Trzy oznaki, że brakuje rąk

Pierwszy sygnał to odrzucane zlecenia. Jeśli w ostatnim kwartale odmówiłeś pracy, którą umiesz wykonać i która ma dobrą marżę, brak rąk zaczyna kosztować konkretne pieniądze. Drugi sygnał to zadania proste wykonywane przez najdroższą osobę w firmie. Trzeci to kolejka: klienci czekają na ofertę dłużej, niż akceptują, i część odchodzi bez słowa.

Gdy brakuje porządku, nie ludzi

Kontrsygnał wygląda tak: praca się nawarstwia, ale wynika z braku uporządkowania, nie z braku ludzi. Wtedy zatrudnienie tylko przenosi bałagan na drugą osobę. Test jest prosty: jeśli nie umiesz opisać zadań na jedną kartkę, nie masz jeszcze czego delegować. Ta sama kartka przyda się jeszcze raz, bo opis powtarzalnych zadań to jeden z kroków, które trzeba zrobić przed skalowaniem małej firmy.

Ile realnie kosztuje etat

Pensja to około dwóch trzecich kosztu. Do niej dochodzą składki po stronie pracodawcy, urlop, którego nie da się zaplanować w kalendarzu produkcyjnym, sprzęt, oprogramowanie, szkolenie i czas twojej pracy na wdrożenie. Ten ostatni koszt jest największy i zawsze go się pomija.

Składnik Jak liczyć Uwaga
Wynagrodzenie brutto stawka rynkowa na stanowisko zaniżenie kończy się rotacją po pół roku
Składki pracodawcy narzut do brutto sprawdź aktualne stawki ZUS na dany rok
Sprzęt i oprogramowanie jednorazowo plus miesięcznie laptop, telefon, licencje
Wdrożenie twoje godziny x stawka zwykle 40–80 h w pierwszym miesiącu
Bufor na przestój 2–3 miesiące kosztu etatu bez niego pierwszy słabszy kwartał wymusza zwolnienie

Umowa o pracę czy zlecenie

Przy zadaniach wykonywanych w twoim miejscu, w twoich godzinach i pod twoim kierownictwem umowa o pracę jest właściwą formą i próby obejścia tego zleceniem kończą się kontrolą. Zlecenie ma sens przy pracy nieregularnej, projektowej albo wykonywanej samodzielnie: obsługa social mediów, tłumaczenia, montaż nagrań.

Trzecia droga to współpraca z jednoosobową firmą, czyli B2B. Bywa najprostsza formalnie, ale nie nadaje się do stanowisk, w których faktycznie kierujesz pracą i wyznaczasz godziny. Wybór formy powinien wynikać z charakteru pracy, nie z rachunku podatkowego, bo drugą kolejność organy sprawdzają najchętniej.

Kolejność, która ogranicza ryzyko

  1. Wypisz zadania do oddania i policz, ile godzin tygodniowo zajmują. Poniżej dwudziestu rozważ zlecenie, nie etat.
  2. Ustal wynagrodzenie rynkowe i dolicz pełny koszt razem z buforem.
  3. Sprawdź, czy przy obecnym przychodzie zostaje ci zysk po pokryciu tego kosztu. Jeśli nie, zaczekaj albo podnieś ceny.
  4. Opisz zadania i przygotuj plan pierwszych dwóch tygodni jeszcze przed ogłoszeniem.
  5. Zatrudnij na okres próbny i po miesiącu porównaj: ile godzin odzyskałeś i na co je przeznaczyłeś.

Najczęstszy błąd po zatrudnieniu

Właściciel oddaje zadania, a odzyskany czas wypełnia tymi samymi czynnościami w innej formie: kontrolą, poprawianiem, robieniem po swojemu. Etat kosztuje wtedy podwójnie, bo płacisz za pracę i za jej dublowanie. Odzyskane godziny mają iść na to, czego nikt inny w firmie nie zrobi: sprzedaż, wycena, relacje z klientem. Bez tej decyzji pierwszy pracownik nie zwróci się nigdy.

Autor

  • Alicja Kalinowska

    Copywriter zajmujący się tworzeniem treści związanych z tematyką biznesu, komunikacji i rozwoju marek. Interesuje się tym, jak skomplikowane tematy można przedstawić w prosty i uporządkowany sposób. Dużą wagę przykłada do spójności przekazu oraz dopasowania treści do potrzeb czytelnika. Autor tekstów, który z zainteresowaniem zgłębia zagadnienia dotyczące biznesu, komunikacji i rozwoju marek. Twórca treści skupiający się na przystępnym opisywaniu tematów z obszaru biznesu, komunikacji i rozwoju marek.